خدایا میخواهم اعتراف کنم، که لحظاتی، به وجودت شک کرد ه ام.

میگویند شک اول ایمان است، ولی من شرمنده ام که  تازه به دو راهی شروع رسیده ام.  اعتراف میکنم که گاهی شک میکنم به وجود جهنم و بهشتت، چه کنم ، دل است ، عقل است ، منطق است، هر چه هست برای خود پرسه میزند،یا میخواهدگمراهم کند ، یا امتحان؟نمیدانم

ولی میدانم که بهشتی باشد یا نباشد و جهنمی باشد یا نباشد       ادامه خواهم داد به غرق شدن د ر عشق به مخلوقاتت، و ستاییدن انچه که افریده ای ، با این همه ظرافت و لطافت.کرنش خواهم کرد در مقابل بزرگیت،ویران خواهم شد در عظمتت بدون امید به پاداشت یا ترس از جزا

 چه تفاوتی دارد که جهنمی باشد یا نباشد؟